همراه با قهرمانان (قسمت اول _ پرویز گیلاسی)

0

 

کسب مقام قهرمانی در هر رشته ورزشی نه تنها برای فرد قهرمان بلکه برای تمام علاقه مندان به آن رشته ورزشی و در سطوح بالاتر برای تمام مردم یک کشور دارای اهمیت بسیار است . درنتیجه قهرمانان وظیفه سختی را به عهده دارند و آن تلاش و پشتکار برای پیروزی و افتخارآفرینی در هر سطح و رشته ورزشی است.1736883

در کشور ما بعضی رشته های ورزشی با وجود علاقه مندان بسیار, بنا به دلایلی همچون عدم وجود اسپانسر و حامی مالی – عدم وجود مکان مناسب برگزاری مسابقات و کمبود تبلیغات و… از حمایت کمتری برخوردارند برای نمونه می توان به رشته موتورسواری و اتومبیلرانی و مخصوصا مسابقات آفرود و خودروهای دو دیفرانسیل اشاره نمود.

1736887

با این حال هستند افرادی که با صرف زمان و هزینه و با علاقه بسیار این ورزش را دنبال می کنند و به مقام قهرمانی می رسند ما در مجموعه مقالات, همراه با قهرمانان که این اولین قسمت از آن است سعی در معرفی این ورزش و قهرمانان آن به شما علاقه مندان به این رشته ورزشی داریم,در ادامه متن مصاحبه با این قهرمان برای شما عزیزان آماده شده است ,پس با ما همراه باشید.

 

قسمت اول :

آقای پرویز گیلاسی ( قهرمان ۸ دوره مسابقات آفرود)

gilasi

 

 

 

 

 

 


 

نام و نام خانوادگی : پرویز گیلاسی

سال تولد : ۱۳۴۷

محل تولد : استان کردستان _ سقز

پرویز گیلاسی یک قهرمان در مسابقات آفرود و به نوعی یکی از پیشکسوتان این رشته ورزشی می باشد.

از کجا و کی به اتومبیل رانی علاقمند شدید ؟
– از بچگی به اتومبیل و اتومبیل رانی مخصوصا فرمول یک خیلی علاقه داشتم ولی بعدها با دیدن رقابت های رالی پاریس داکار متوجه شدم که این نوع رانندگی مهیج تراست ، شاید هم چون می شود این ماشین ها را در همه جا استفاده کرد و پیست مخصوص هم لازم ندارند بیشتر دوست دارم .

فعالیت حرفه ای شما در این زمینه از چه زمانی آغاز شد؟
– نمی شود گفت حرفه ای چون اصولاً در ایران مسابقات اتومبیل رانی هنوز حرفه ای نشده ، به دلیل این که کسی از این راه نمی تواند درآمدی داشته باشد تا زندگیش را اداره کند . بنابراین بهتر است بپرسید ، از کی در مسابقات دو دیفرانسیل شرکت کردم ، از سال ۸۳ که در تهران زندگی می کردم با آقای حمید بریری آشنا شدم و به توصیه ی ایشان با جیپ رنه گید شش سیلندرم در رقابت ها شرکت کردم ، ولی چون جیپم را خیلی دوست داشتم دلم راضی نمی شد فشار زیادی به آن بیاورم و فقط جهت کسب تجربه در مسابقات شرکت می کردم . بعدا که به شهر خودم سقز برگشتم یک میتسوبیشی پاجرو کروک تهیه کردم و با کمک برادرم آن را بازسازی و برای مسابقه آماده کردیم و بعد هم با همین جیپ های چهار سیلندر موتور میتسوبیشی ادامه دادم .

از لحاظ مالی چه کسی شما را تامین می کند ؟
خودم و البته گهگاهی هم هیئت اتومبیل رانی سقز با تقبل هزینه ی حمل خودروهایم ، که جا دارد همین جا از ایشان تشکر کنم چرا که با توجه به بودجه ی محدودشان همواره حامی و پشتیبان این ورزش بوده اند .

اوضاع مسابقات آفرود و خودروهای دو دیفرانسیل در کشورمان را چگونه می بینید ؟
– زمانی که تعدادی از علاقمندان این رشته اقدام به برگزاری مسابقات آف رود می کردند به نظرم مسابقات جذاب تر و البته مسیرهایش هم سخت تر بود ولی رفته رفته اینقدر کیفیت مسابقات پایین آمد که در حد یک نمایش ساده در جاده خاکی کوتاه شد ، مصداق بارز آن هم مسابقاتی بود که در پیست فشافویه انجام شد در حالی که پتانسیل خیلی خوبی برای برگزاری یک مسابقه ایده آل داشت ولی به علت بداخلاقی ها و اختلافات مالی و غیر مالی ، که خودتان بهتر می دانید به بیراهه رفت .

سال قبل هم در شهر بم یک پیست آف رود با تبلیغات فراوان معرفی شد که با تعدادی از دوستان جهت افتتاح به آنجا رفتیم ولی بعد دیگر هیچ خبری نشد ، چرا ؟ معلوم نیست اما ، نحوه ی داوری و هزینه ها از طرف شرکت کنندگان به شدت مورد اعتراض قرار گرفت . همین اعتراض ها نهایتا باعث تغییر تیم برگزاری در ۱۳۹۰ شد و سبب شد شرایط کمی فرق کند و پس ازآن بود که شاهد پیشرفت هایی در مسابقه ارنگه کرج در مهر ماه ۹۰ و بعد هم مسابقه ی اخیر در حسن آباد قم بودیم که قابل تقدیر است .

پیشنهادی برای بهتر شدن اوضاع دارید؟
– به نظرم اولین چیزی که در این ورزش به چشم می خورد هزینه های سنگینی است که شرکت کنندگان برای بازسازی و تهیه خودروهای مسابقات دو دیفرانسیل متقبل می شوند ، لذا این ورزش به شدت نیازمند اسپانسر است و نکته مهم این است که مسابقات این رشته تا رسانه ای نشود فکر نمی کنم اسپانسر ها وارد میدان شوند چون انگیزه ای نخواهند داشت. این که رویدادهای هیجان انگیز رشته ای به این پرطرفداری در حد چند دقیقه گفته شود و یا در اخباری کوتاه و در شبکه های داخلی پخش شوند هیچ اسپانسری را وادار به مشارکت جدی و تامین هزینه های شرکت کنندگان و برگزاری مسابقات نخواهد کرد ، آیا واقعا در بین شبکه های تلویزیون داخلی با انبوه برنامه های ورزشی جایی برای گزارش کامل این مسابقات وجود ندارد؟ تیم برگزاری مسابقات با کمی نظم و برنامه ریزی می تواند دوربین های مخصوص این کار را تهیه کند و با نصب آنها روی خودروهای مسابقه ، در تمامی مسیر تصاویری دیدنی و با کیفیت ضبط و نهایتا هم با تدوینی حرفه ای از این تصاویر همچون دیگر ممالک ، برنامه ای جذاب تهیه کند . کافیست نگاهی به گزارش مسابقات دو دیفرانسیل در کشورهای همسایه بیندازیم تا متوجه این همه تفاوت بشویم .

مسابقه ایده آل از نظر شما به چه صورت برگزار می شود؟
– باید اول تکلیفمان را با نوع مسابقات روشن کنیم ،مسابقه ی دو دیفرانسیل با موانع سخت و مسیرهای مشخص و دشوار کوتاه ، مسابقات در مسیرهای طولانی با توانایی مسیر یابی و سرعت در جاده های خاکی ، یا ترکیبی از این ها ، تعیین کلاس خودروهای شرکت کننده با معیار استاندارد و یا دستکاری و تقویت باید به شکلی کاملاً شفاف مشخص شود .

از شما می پرسم ، بازدید ظاهری چه چیز را روشن می کند ؟چطور می شود سر سیلندر تراش خرده ، پیستون های فورج و قفل دیفرانسیل را از بیرون خودرو تشخیص داد ؟

2852827_563

در مسابقه ای که در حسن آباد برگزار شد ، ملاک کلاس بندی خودروهای چهارسیلندر مقدار حجم موتور کمتر و بیشتر از ۲۵۰۰ سی سی بود ، و ما در کمال ناباوری شاهد آن بودیم که خودروی اسپانسرمحترم(با موتور انژکتور۲۴۰۰ و سیستم تعلیق جدید) فقط به همین دلیل در ردیف کلاس خودروهای چهار سیلندر قدیمی کاربراتوری قرار گرفت . تشخیص این که قدرت موتور انژکتوری بیشتر از کاربراتوری با همان حجم است و پایداری خودرو با سیستم تعلیق مستقل بسیار بهتر از خودروهای قدیمی می باشد نیاز به کارشناسی ندارد و بر همگان روشن است .

مسابقه ایده آل مسابقه ای است که حداقلِ هزینه ی مالی را برای شرکت کننده داشته باشد مثلا هزینه ی حمل و نقل یعنی بردن و بازگرداندن خودروهای شرکت کنندگان از ابتدایی ترین اموری است که باید توسط اسپانسرها صورت بگیرد . در نهایت هم کلاس بندی ها و داوری هاست که باید آنقدر شفاف باشند که واقعا جایی برای اعتراض باقی نماند . البته می دانم که راه دشواری پیش رو داریم و تا رسیدن به نقطه ی مطلوب راه زیادی داریم ، فعلا که یک گام به پیش و دو گام به پس رفته ایم . یعنی در امکانات رفاهی و محل مسابقه پیشرفت داشته ایم ولی در کلاس بندی خودروها ، داوری واعلام نتایج، پس رفت شدیدی را شاهد بوده ایم .

بهترین و بدترین روز در دوران فعالیتتان کی بود ؟
– اصولا هرروزی که دوستان شرکت کننده را در مسابقات می بینم ، کسانی که با شوق و ذوق ماشین های دو دیفرانسیل خود را برای شرکت در مسابقه آماده کرده اند و خود را به هر سختی به محل مسابقه رسانده اند برای من روز خوبی است . بدترینشان هم روزی بود که تعدادی از تماشاچیان و شرکت کنندگان در پایان مسابقه ( ارنگه ی کرج ) با هم درگیر شدند . حقیقتا بسیار ناراحت شدم .

چند بار در مسابقات آف رود شرکت کرده اید؟
– فکر می کنم ۲۰ یا ۲۲ بار باشد که در هفت یا هشت تایش مقام آورده ام .

cbc3IMG-20150102-164615

درباره مسابقات چه چیزی شما را بیشتر ناراحت میکند؟
– عدم احترام به شرکت کنندگان و تماشاچیان ، عدم احترام به شرکت کنندگان یعنی عدم اطلاع رسانی کامل درباره ی کلاس بندی خودروها و عدم وجود قوانین مکتوب ، یعنی وقتی شرکت کننده با کلی دردسر و هزینه به محل مسابقه می رسد، تازه متوجه کلاس بندی و قوانین خلق الساعه می شود که دیگر دیرشده ، اگر شرکت نکند که ضرر کرده چون وقت و هزینه اش هدر رفته ، اگر هم شرکت کند یک جوری با تبصره و ماده ، سرش را با پنبه می بُرند . مصداق دیگر عدم احترام به شرکت کننده یعنی اینکه داوری و محاسبه نتایج بدون مشارکت نمایندگان تیم های شرکت کننده انجام و اعلام شود آن هم بعد از سه روز و باعث شک و شبهه ی مهندسی نتایج گردد .
قول و قرارهای عمل نشده هم عمیقا باعث بی احترامی و بی اعتمادی شده است ، مثلا سال قبل کمیته ی محترم دو دیفرانسیل اعلام کرد که مسابقه ی کشوری فقط یک بار و آن هم بعد از برگزاری مسابقات استانی خواهد بود…اما در کمال تعجب در ابتدای امسال و کاملا ناگهانی در زاهدان مسابقه ی کشوری برگزار کردند ، بعد هم مهر ماه در حسن آباد قم .
قرار بود قوانین را با رای و نظر عمومی تدوین و به همه اعلام کنند اما تا حالا که خبری نیست .
عدم احترام به تماشاچیان هم یعنی فراهم نشدن حداقل امکانات رفاهی در محل مسابقه (البته در مسابقه ی اخیر امکانات محل بسیار بهتر از گذشته بود اما کافی نیست) عدم وجود جایگاه مناسب جهت تماشای مسابقه باعث دلزدگی تماشاچیانی می شود که سرمایه های معنوی مسابقات هستند و از دور و نزدیک با تحمل زحمت و هزینه در محل مسابقه حضور می یابند.
تمام این مسائل باعث این می شود که فکر کنم ، هزینه ی شرکت کنندگان برای آمادگی خودروها و حملشان تا محل مسابقه و همچنین حضور پرشور تماشاچیان به هدر می رود .

از خودروهایتان در مسابقات بگویید

04042009009
جیپ رنه گید- میتسوبیشی پاجرو- جیپ صحرا که هرسه تای این ها کاملا استاندارد و فابریک کارخانه بودند و فقط با قطعات مرغوب بازسازی شده بودند . بعداً برادرم رضا جیپ صحرایم را کاملا تغییر داد و دیفرانسیل ها و سیستم فرمان و تعلیق آن را بهینه کرد . یعنی تیم پشتیبانی و فنی من برای شرکت در مسابقات ، برادرم است و هزینه های بازسازی برای من فقط در حد خرید قطعات است .کاری که برادرم انجام می دهد بازسازی به معنای واقعی است یعنی کل قطعات خودرو و شاسی و اتاق و دیفرانسیل ها و سیستم تعلیق از هم باز شده ، تعمیرات و تغییرات لازم انجام و در نهایت دقت و کیفیت دوباره بسته می شود.

13532557591

در ادامه اگر مطلب دیگری باقی مانده که دوست دارید عنوان کنید ، بفرمایید .
– زمانی بود که آف رود رشته ای ناشناخته در ایران بود اما اکنون به لطف همین مسابقات دو دیفرانسیل و گسترش رسانه های مجازی، این رشته بیشتر شناخته شده ولی کمتر به مقوله ی امنیت در آن از سوی مسئولین پرداخته شده ، به همین خاطر شاهد اخبار و حوادث ناگواری هستیم که متاسفانه بعضا با تلفات جانی همراه بوده است. جا دارد که در بحث آموزش آف رود بیشتر کار شود و برگزاری تورهای آف رود برای کسانی که تجربه ی کافی ندارند فقط باعث بیشتر شدن حوادث و ایجاد حاشیه های نامطلوب در این رشته خواهد بود .
باید به جوانان یاد داد که همه چیز با پول و به سرعت بدست نمی آید بسیار زمان باید تا پخته شود خامی ، تنها با تهیه ی یک خودرو و دستکاری و تقویت آن و رفتن به مسیرهای آف رود در کوه و بیابان ، نباید به دنبال تفریح و هیجان گشت زیرا همواره خطر در کمین است ، با فراگیری فنونی که ورود به این رشته می طلبد و رعایت نکات ایمنی مخصوص به آن می توان این خطرات را به حداقل رساند.
در خاتمه می بایست از برادر عزیزم رضا گیلاسی که خودروهایم را برای مسابقات آماده می کند و نیز از همه ی عزیزانی که در هیئت اتومبیل رانی سقز همواره یار و یاورم بوده اند و در راه گسترش این ورزش بی وقفه تلاش می کنند تشکر و قدردانی نمایم.

 

 

اشتراک:

درباره نویسنده

نظر خود را بیان کنید

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.